"Dyrektor to forma neutralna" – pułapka słów w ogłoszeniach o pracę

❌ “Dyrektor i koordynator to przecież formy neutralne”.

Słyszę to w komentarzach codziennie. A zaraz po nich następuje:

• „Nicole, przecież nazwa stanowiska nie ma znaczenia, liczą się kompetencje!”.

No to posłuchajcie historii mojej znajomej. Aplikowała na rolę koordynatora biura. Doświadczenie? Jest. Rozmowa? Krótka:

– Dzwonię zapytać, czemu Pani aplikowała, skoro to robota dla mężczyzny?

– Słucham? Zakres obowiązków na to nie wskazywał…

– Ile ma Pani lat?

– Ja? 34, ale nie rozumiem…

– No to nie da rady. Nie widziała Pani ogłoszenia? Szukamy KoordynatoRA. Tu trzeba czasem baner powiesić, pudła poprzenosić. To nie dla kobiet. Ale wie Pani co? Mogę Panią przyjąć na ekspediENTKĘ.

🎭 Kurtyna.

To nie jest tylko dowód anegdotyczny mojej znajomej. To brutalna prawda o tym, jak działają „neutralne” formy na polskim rynku pracy.

👉 Prawda jest taka: Męskie formy są neutralne tylko w teorii (i nie chodzi tu o najazd na mężczyzn, doczytajcie do końca).

To jest spory paradoks dzisiejszego rynku:

1️⃣ Krzyczymy, że neutralne formy są niepotrzebne, bo „liczą się kompetencje”.

2️⃣ A potem te same kompetencje wyrzucamy do kosza, bo kandydatka nie pasuje do… rodzaju gramatycznego.

❗ Krzyczymy, że przecież “wszyscy wiedzą o co chodzi!

Że “kierowca”, czy “koordynator”, to formy “neutralne”, a gdy kobiety próbują iść za tą narracją i zignorować brak formy żeńskiej w ogłoszeniu następuje naskok “ale jak to, nie umie Pani czytać? Ogłoszenie jasno wskazuje formę męską!”.

To nie jest post o nienawiści do mężczyzn. To post o pułapce słów, które mają być “niby” zrozumiałe dla wszystkich, a w rzeczywistości stawiają mur tam, gdzie powinna być merytokracja.

Pamiętaj: jeśli używasz męskiej formy jako wymówki, żeby nie zatrudnić kompetentnej osoby, to nie bronisz języka polskiego. Bronisz swoich uprzedzeń.

Spotkałeś/aś się z podobną historią? Daj znać w komentarzu.